Liefde is wat mij betreft het begaan zijn met alle wezens op deze aardkloot, en daarbuiten, maar dat spreekt voor zich. Naarmate de jaren vorderen, voel ik, meer dan ooit, een soort verwantschap met anderen. Geen wonder, we zijn allemaal dat begrip mens. Dat verwant zijn is nog gegroeid sinds ik blog, vanwege die gigantische herkenbaarheid wat mensen tentoon spreiden.

Qua persoon ben ik heel veel van de uitingen en vibreer op gevoel. Ik vertel mensen dan ook graag, met name in positieve zin, wat ik voel jegens hen. Ik ben zo iemand die graag een hand op je knie laat rusten. Heel even. Schouderklopjes geeft. Als grapje, maar altijd weer gemeend. Ik ben handtastelijk, tot en mét. Ik vaar blind op kusjes geven, links, rechts en natuurlijk keer drie, zolang ik dat initiatief maar zelf mag nemen.

Dat wordt steeds erger, niet minder. Zelfs als mensen terugdeinzen omdat ik me in hun aura bevind, plotseling. Ik had daarvan moeten leren, denk ik. Maar mijn naïeve insteek vertelt me dat ieder mens daar op een andere manier mee omgaat.

Het #WOT-woord van gisteren was:

Liefde ~ 1) Affectie 2) Amor 3) Belangstelling 4) Blijk van genegenheid 5) Diepe genegenheid 6) Elkaar lief hebben 7) Gehechtheid 8) Genegenheid 9) Hoofddeugden van Lao Tse 10) Innigheid 11) Min 12) Nauwe verwantschap 13) Neiging 14) Passie 15) Sterk gevoel 16) Sterke genegenheid 17) Toewijding 18) Vlam 19) Warme genegenheid 20) Warme toegenegenheid

Stephan zegt: “Je moet je passie volgen, heet het dan. Maar dat kan natuurlijk alleen maar als je eerst van jezelf hebt leren houden, zodat wij massaal liefhebbers van onszelf werden en er voor solidariteit in onze samenleving niet zoveel ruimte meer overbleef.” Maar helaas kan ik het met Stephan niet geheel eens zijn.

Je leert, volgens mij, pas van jezelf te houden als je je eigen waarde en toewijding hebt mogen ontdekken. Dus daarna. Niet voordat.
Zo werkte het bij mij althans. En ik heb jaren in een fout beroep gezeten, waarin ik wel leerde dat ik graag vaar op resultaten en mijn werk zo goed mogelijk tracht te doen. Maar die wat algemene vaardigheden vertelden mij niets, totdat ik ontdekte dat ik met mijn handen veel meer kon creëren. Vanuit mijn eigen vingertoppen. Noem het dat Fingerspitzengefühl. Pas sinds ik meer doe met mijn eigen creativiteit ben ik gaan leren houden van mezelf.

Het is dus grappig dat je eerst golven van warmte en pijn ervaart. En pas daarna dat totale geluk met jezelf kunt omarmen. Voel ik me daar een zelf bedachte limerick opkomen, zeg:

Liefde vond ik in dat moment
vraag niet naar het ingrediënt
Voelde zowel warmte als pijn
wat herinnerde aan een refrein
Nee, aan dat geluk raak ik wel nooit gewend

#WOT: betekent Write on Thursday. Iedere donderdag verschijnt er een woord waarover je iets kunt schrijven, vloggen of ploggen. Laat bij Martha een link achter naar je eigen blog.