Nee, ik begrijp geen sikkepit van zomertijd behalve dat men beweert dat het energie bespaart. Naast dat het me minstens anderhalve week kost om het verschil in tijd te boven te komen. Ik slaap meestal veel minder rond die tijd.

Licht is leuk, maar alleen als de zon schijnt

Als het een grijzige dag is mag het wat mij betreft terstond donker worden. Tja, ik ben zo’n type die haar dag laat kleuren door de weersomstandigheden. Zo erg, dat het mijn stemming bepaalt.

Je raadt het al. Het #W(rite)O(n)T(hursday)-woord van vandaag is:

Zomertijd ~ de periode van het jaar waarin de klok ten opzichte van de tijd gedurende de rest van het jaar 60 minuten vooruit wordt gezet

Het absolute voordeel van veel licht(therapie) is dat het mezelf wel een surplus aan energie oplevert. Ik blijf gedurende de lente en zomer ook ’s avonds veel actiever, wat een logische conclusie is. Je doet veel meer mét daglicht.

Maar ik voel me vaak door eenzaamheid belaagd

Met dat buitenleven dat anderen plegen te leven. Als ik al die jolige kinderstemmen en het geschater hoor tijdens de vele barbecues die men zomers heeft. En ik weleens zielig alleen à la balconia dat boek lees voel ik me vaak unheimisch. Liefst trek ik me dan terug in het donker van de badkamer in een heet bad met kaarsjes en dat boek.

Gedurende wintertijd zit ik beter in mijn vel

Het kan niet anders dan dat te wijten is aan het feit dat ik een Herfstkind ben. Ik mis het wandelen met wind zoniet die stormen. Die woeden meestentijds ook in mijn kop. Ik mis de donkerte waardoor ik weer inspiratie krijg om te schrijven over alles wat in me opkomt.

Daglicht heeft immers die ontnuchterende invloed op me

Ik zie alles weer vlijmscherp bij daglicht. Dromen waren immers maar bedrog. Het leven moet dan weer geleefd worden in een nietsontziende werkelijkheid. Ik zal er kennelijk nooit aan wennen…

DrsPee’s #WOT van vandaag staat daar.