Overdag zoveel bezigheden hebben, dat ik ’s avonds achterover val in bed, maar dat het vaak niet lukken wil dan gelijk in slaap te vallen. Daar hebben mijn feline vriendjes iets op gevonden. Hun aaibaarheidsfactor is op zo’n moment op een niveau van duizendenéén. En ze komen me allebei, om de beurt, even welterusten wensen. Vereiste is dan wel dat ik ze knuffel en streel. En dat zij me belonen met veel koppies geven, en duwen daar waar het aaien het meest gewenst is.

Poeslief – ik noem haar dan ook De Diva – heeft daarbij sowieso mijn voorkeur. Ze schijnt precies aan te voelen wat haar charmes zijn, en die heeft ze op zo’n moment allemaal paraat. Ze woelt wat om en om, en geeft precies aan waar mijn hand mag aaien. Likt me af en toe van puur genot, en verblijft altijd in mijn directe buurt.

Van alle katachtigen die tot nu toe samen met me hebben geleefd, drie katers, en dan nu ook een poes, weet ik nu dat ik voor de toekomst liefst alleen nog maar vrouwtjes wil. Of een rode kat. Die zijn superlief. Of dan toch ooit een setje Siamezen. Je ziet, ik ben verslaafd aan de feline soort.

Toen ik dit setje katten kreeg van een bovenbuurvrouw die zwanger raakte en van haar Valentijnscadeautjes – die deze broer en zus waren – af wilde, mocht ik even kijken bij ze. Ik was gelijk verkocht. Maar omdat Sammy – mijn 18-jarige kater van de eerste set – al zo op leeftijd was, heb ik een consult gehad bij de dierenarts die me vertelde dat een nieuw setje katten hem misschien veel geluk zou opleveren. En speelgenot bovendien, terwijl hij het grootste gedeelte van de dag in diepe rust verzonken lag.

Welnu, Sammy en Diva hebben de eerste drie weken in een volmaakte staat van oorlog geleefd. Zo erg, dat de rust in huis ver te zoeken was. En ik bijna het huis niet durfde te verlaten omdat ik bang was dat ze elkaar zouden slopen, bij wijze van spreken dan. Na die drie weken scheen er plots een staakt-het-vuren in te zijn gelast. Ze gunden elkaar die rust en accepteerden elkaar ineens wel. Al mocht ze nooit tegen Sammy aan slapen, wat Binkie – haar broertje – wel mocht.

Het #WOT-woord van gisteren was:

Rust ~ 1) Adempauze 2) Bekende personen en groepen 3) Bezitting 4) Beheerstheid 5) Bedaardheid 6) Commando 7) Cesuur 8) Caesuur 9) Deel van wedstrijd 10) Deel van een schip 11) Deel van muziekschrift 12) Dat roest zonder te oxideren (crypt.) 13) Gemoedsrust 14) Gerustheid 15) Glasplaat 16) Gemak 17) Geruststelling 18) Halftime 19) Het niet actief zijn

Na zo’n lief moment van intens knuffelen doezel ik toch weer vanzelf in diepe rust en dromenland…

#WOT: betekent Write on Thursday. Iedere donderdag verschijnt er een woord op de site van drspee.nl, waarover je iets kunt schrijven, vloggen of ploggen. Laat een link achter naar je eigen blog onder het woord van die week zodat iedereen mee kan lezen.

De #WOT is bedacht door Karin Ramaker. Daarna is het door moi overgenomen, vervolgens Hendrik-Jan de Wit en nu dus door Martha Pelkman.