Alle ramen van de bus waarin ik incheckte waren beslagen. Zodoende zag ik niet dat de bus afgeladen was. Ik riep vrolijk ‘Goedemiddag’ en sommigen beantwoordden mijn groet. Me voorzichtig vastgrijpend aan de diverse stoelen begaf ik me naar een vrij plaatsje achterin de bus, want voor je het weet lig je op je snufferd omdat de chauffeur vol gas wegrijdt.

Ik nam plaats naast een dame in mijn leeftijdsklasse, geloof ik. Eigenlijk omdat ik de man tegenover me – een rasta persoonlijkheid met zijn favoriete Reggae tinten in zijn enorme haarbos – eens nader wilde bestuderen. Ik vind het altijd heerlijk om mensen aan te gapen, totdat zij zich daarvan bewust worden, en terug gaan kijken. Dan kan ik weer fijn in mijn schulp kruipen.

Ik had haast die middag en was enigszins gefrustreerd. Ik kon niet wachten om hoogstpersoonlijk het resultaat van mijn gefröbel aan wat uitnodigingskaarten in print format te zien, en toen ik vanmiddag dan ook dat belletje kreeg dat ik ze mocht ophalen, wist ik niet hoe snel ik een bus kon nemen. Ergens vind ik het Openbaar Vervoer een geweldig middel. Enerzijds om anderen te bekijken en anderzijds omdat het me ergens heen brengt.

De bus stopte bij alle haltes onderweg. Ergens jeukte dat, want ik wilde maar al te snel op de plek van mijn bestemming arriveren.

Het #WOT-woord van vandaag is:

Frustratie ~ 1) Diep gevoelde teleurstelling 2) Ergernis 3) Gevoel van teleurstelling 4) Innerlijke belemmering 5) Onthouding 6) Ontzegging 7) Remming 8) Teleurstelling 9) Verduwing 10) Versmachting

Bij een van de bushalten stapten een moslima in, met haar partner. Ze babbelden samen honderduit over – naar het scheen – vrolijke onderwerpen. Ze bleken modern uitgedost en nog jong, ik schatte ze niet ouder dan zestien. Haar lach was jolig en maakte haar tot een mooie vrouw. Ze benutte die kracht bij herhaling heel goed, want automatisch wordt je blik getrokken naar zo’n charismatisch karakter.

Het leukste moment, van dit alles was, dat een wat oudere man ook incheckte en dat haar partner direct opsprong om hem zijn eigen plekje aan te bieden. Wat door de moslima met een zeer goedkeurende blik werd beloond (en ook door mij en de rest van mijn reisgenoten, maar dat terzijde).

Soms wil ik dan dat ik dit moment vast had kunnen leggen. Om het te kunnen laten zien, aan iedereen die klaagt over de jeugd van vandaag. Aan iedereen die twijfelt over onze toekomst, met daarbij louter vijf woorden als bemoediging van mijn kant:

‘Het komt wel goed, schatje!’

#WOT: betekent Write on Thursday. Iedere donderdag kies ik een woord waarover je iets kunt schrijven, vloggen of ploggen. Laat daar een link achter naar je eigen blog zodat iedereen mee kan lezen.