Miljoenen cellen zijn altijd onderweg naar iets. Iets waarvan alleen zij weten. Onbewust, want er is nog geen intelligentie, naast emotie, waarnemingsvermogen en intuïtie, stelt men. Er is zelfs nog geen fysiek lichaam zoals wij dat kennen. Ik vraag me vaak genoeg af, of die wetenschap er niet al is in zo’n piepklein, niet voor het blote oog zichtbaar, celletje.

Want later, als de zaadcel die ene eicel – die immers ook onderweg is naar hem – binnendringt is een wonder geschied immers. Dan, na de samensmelting, volgt binnen ettelijke uren een celdeling. En dat gaat zo maar door, totdat er een embryo ontstaat wat groeit en groeit, totdat er een – bijna – volmaakt wezen geboren wordt.

Totdat de tijd voor dat wezen daar is. Want wanneer weet een wezen dat het geboren moet worden? Ook dat is een van die grote wonderen van het universum.

Alle soorten van bevruchting. De mens is dan ook toegespitst en uitgerust voor het paren. Zo eens in de maand is de vrouw bijzonder hitsig. En de man als jager neemt dat voortouw of reageert daarop.

Alles op deze aardkloot bereidt zich op de een of andere manier voor op voortplanting, dus op een toekomst. Niet het verleden is belangrijk. Nee, dat nooit. En terwijl mannen seks nodig hebben om te kunnen ontspannen, hebben vrouwen ontspanning nodig om te kunnen seksen. Dat is aan de ene kant wel zo goed, dan wordt er pas genoten als er echt gepaard wordt.

Soms begrijp je niet goed dat iemand van miljoenen zaadjes de snelste is geweest, maar vaak genoeg snap je dat wel. Al die wezens die genetisch bepaald zijn, zijn voorbestemd. Niets wordt aan het toeval overgelaten. Daar kan ik je urenlang over doorzagen en mezelf evenzo lang over verwonderen.

Het #W(rite) O(n) T(hursday)-woord van vandaag is:

Wonder ~ een gebeurtenis waaraan een bovennatuurlijke oorsprong toegeschreven wordt.

#WOT: betekent Write on Thursday. Iedere donderdag verschijnt daar een woord waarover je iets kunt schrijven, vloggen of ploggen. Laat daar een link achter naar je eigen blog zodat iedereen mee kan lezen.