Ik moet iets van 18 zijn geweest. Toen begon het. Ik raakte in het bijzonder gefascineerd door, jawel, tassen. In alle soorten, formaten, kleuren en geuren (dat ook), noem maar op. Naast schoenen, maar dat terzijde. Zonder schoenen kom je niet ver, maar zonder tas dus weer wel. Of toch niet?

Mijn voorraad aan tassen groeit gestaag. Ik durf hier bijna niet te vertellen hoe veel tassen ik bezit, en vooral hoe weinig ik varieer.

Da’s dan nog tot daar aan toe. De inhoud, dat is waarom mijn arme rug vaak protesteert. Of het nu die vijl, dat naaisetje, dat pakje condooms waarvan de datum reeds lang verlopen is onderin, of die smartphone-beademing is, ik kan werkelijk waar niet zonder. Het zijn van die handigheidjes, vaak, nog daargelaten dat je knip toch altijd leeg is, en die pinpassen je gelukkig alleen mentale balast bezorgen. Zelfs klein geld heb ik met succes geloosd, want het brak me zo op, op den lange duur.

Het #WOT-woord van gisteren was:

Zonder ~ 1) Buiten 2) Geen 3) Hartelijk 4) Minus 5) Niet in het bezit van 6) Niet met 7) Niet met wat 8) Niet voorzien van 9) Ohne (Duits) 10) Ongerekend 11) Ontkenning 12) Sans 13) Sans (Frans) 14) Sine 15) Sine (Latijn) 16) Tegenovergestelde van met 17) Verstoken 18) Verstoken van 19) Voegwoord 20) Voorzetsel 21) Vrij

Soms presteer ik het een dag. Dan denk ik ten stelligste dat ik helemaal geen tas nodig heb of hoef mee te zeulen. En als ik dan eenmaal op pad ben met zo’n piepklein clutchgeval, met alleen het hoogst noodzakelijke aan inhoud, gebeurt er geheid iets, waardoor ik mijn immense tas toch mis.

En dan maak ik me – terecht – zorgen over mijn eigen geestelijke gesteldheid.

Oorspronkelijk begon Karin Ramaker met de #WOT. Na wat omzwervingen via moi en Hendrik-Jan, kwam de #WOT uiteindelijk bij Martha terecht. Martha schrijft de #WOT nu sinds 2014. Hier vind je alle #WOT’s vanaf 2014.