‘Wil jij ook een lekkah koffietje?’ vroeg de overjarige hipster me. Ze sprak het woord lekker ook als lekkah uit. En de rillingen liepen me over de rug. Natuurlijk, ik ben blij voor haar dat ze zich met haar 53 lentes nog zo jong kan en wil voelen, en waarschijnlijk lukt dat des te beter met haar eigen kledingtokootje (zoals ze dat zelf noemt), maar doe normaal zeg. Koffie-tje? Toko-tje? Hoe in vredesnaam kan ik dat nog serieus nemen?

Ik hou er niet van om anderen te corrigeren. Ik heb namelijk niet gestudeerd, en maak zelf ook fouten. Nog steeds. Gelukkig. Ik heb er nooit zo van gehouden, die slang. Denk zelfs vaak dat ik in de maling wordt genomen met al teveel van dat soort uitingen. Ik vraag me altijd af, hoe oprecht iemand zoiets meent.

Het #W(rite)O(n)T(hursday)-woord van vandaag is:

Jongerentaal ~ het taalgebruik van jongeren, ook wel jeugdtaal genoemd. Verschillende vormen van jongerentaal zijn Murks en straattaal.

Tegenwoordig waardeer ik onze moerstaal dus iets teveel van het goede. Ik ril van de weeromstuit als het weer eens verkracht wordt.

Bezig ik zelf dus niets van dat alles? Integendeel, ik roep dingen als: ‘Helemaal goed’, of ‘Je bent geweldig’, zolang het maar affirmatief is. En als ik echt in een jolige bui ben, dan sla ik overboord met ‘cool’ en zelfs ‘gaaf’. Zeg soms weleens ‘vet cool’ ook, maar dat is altijd een beetje met een sarcastische ondertoon. Nadien volgt er altijd weer die vette knipoog…

#WOT: betekent Write on Thursday. Iedere donderdag verschijnt daar een woord waarover je iets kunt schrijven, vloggen of ploggen. Laat daar een link achter naar je eigen blog zodat iedereen mee kan lezen.