Onverwoestbaar gehecht ben ik aan mensen, en zelfs aan wat materiële zaken. Het gaat soms wat ver, want ik plaats mensen altijd iets hoger dan ze – soms – achteraf verdienen. Dat heeft natuurlijk alleszins te maken met verwachtingen. Mijn verwachtingen.

Het gebeurt dan ook vaker niet dan wel dat ik niet genoeg kan uitspreken. Alles moet je vertellen, en zelfs bij herhaling. Waar ik vroeger vertrouwde op zo’n typische “gentlemen’s agreement” is dat niet langer toereikend. Dat is immers mijn hechting aan waarden ook, en daarnaast ook nog ‘es mijn verwachting ten aanzien van die ander. Dat hoeft die ander niet zo te ervaren, bespeur ik altijd achteraf.

Het #WOT-woord van gisteren was:

Hecht ~ 1) Aaneengesloten 2) Bestand tegen aantasting 3) Compact 4) Deel van een mes 5) Degelijk 6) Deugdelijk 7) Doortimmerd 8) Duurzaam 9) Greep 10) Handvat 11) Handvat(sel) 12) Handvatsel 13) Heft 14) In elkaar gezet 15) Ingekankerd 16) Kram 17) Massief 18) Nauw 19) Onverbrekelijk 20) Onverwoestbaar 21) Pal 22) Solide 23) Stevig 24) Stevig aaneengevoegd

Dus tegenwoordig waag ik het gewoon alles maar lukraak in een bepaalde context te plaatsen. Ik spreek mezelf wat meer uit. Ik durf ook mondjesmaat meer over mezelf te vertellen, echter alleen als ik me in zo’n vertrouwde één-op-één situatie bevind. Aan groepen heb ik me nooit echt kunnen en willen hechten. Ik verlies mezelf dan ook te midden van die groep.

Eén van de mooiste liedjes die ik nog steeds een warm hart toedraag, is daarom: ‘Faraway, so close’ van U2.

En wel hierom:

Red lights, gray morning
You stumble out of a hole in the ground
A vampire or a victim
It depends on who’s around

#WOT: betekent Write on Thursday. Iedere donderdag kiest Martha een woord waarover je iets kunt schrijven, vloggen of ploggen. Laat daar een link achter naar je eigen blog zodat iedereen mee kan lezen.