#WOT deel 27: moeten

#WOT deel 27: moeten

Bron afbeelding: Pexels / Pixabay

Met datzelfde bedompte kloppen in mijn hoofd, vanwege mijn ingehouden getergdheid in het vooruitzicht alweer een dag van sleur te moeten doorstaan, heb ik me die dag aan mijn bureautje gezet. Ietwat wrevelig, omdat het koffiezetapparaat die ochtend alweer slootwater schonk, wat louter goed was voor de dichtstbijzijnde kantoorplant. Ik deed mijn computer aan, liet het voor de zoveelste keer traag opstarten. Zuchtte maar eens wat, en slikte mijn hongergevoelens weer weg, want mijn Hemel, wat kon ik vroeger last hebben van ochtendziekte.

En dan die eeuwige sleur en altijd diezelfde collega’s met hun happy-go-lucky standaard uitdrukkingen bij dat koffiezetapparaat. Als ze weer zo gemaakt leuk deden had ik altijd de neiging mijn vinger opzichtig in mijn keel te steken: ‘Zum Kotschen!’ Maar natuurlijk waren mijn wrevels wel enigszins te verklaren.

Ik had die dag daarvoor een wat teleurstellend gesprek gehad. Het detacheringsbureau had me aangekondigd dat de termijn dat ik bij dat bedrijf mocht werken, bijna ten einde kwam.

Het #WOT-woord van gisteren was:

Moeten ~ 1) Behoeven 2) Behoren 3) Believen 4) Blieven 5) De plicht hebben 6) Dienen 7) Dwang 8) Gedwongen worden 9) Gedwongen zijn 10) Hoeven 11) Horen 12) Hulpwerkwoord 13) Lusten

Ik opende mijn mailbox en las een mail waarin toch duidelijk stond dat er van mij geacht werd de technische databank aan te vullen, terwijl ik als Management Assistente daar absoluut geen kaas van had gegeten.

Met het stoom uit mijn oren, toog ik richting het trappenhuis. Bij elke trede werd mijn ingehouden woede groter. Toen ik uiteindelijk bij de Manager aankwam die verantwoordelijk was voor die bewuste e-mail, begon ik direct te blazen en tieren. Zonder daarbij te vervallen in scheldwoorden, want zelfs ik vind dat een minderwaardige actie en weet wel waar ik aan begin.

Na ongeveer tien minuten stond ik weer buiten zijn kantoor uit te blazen. Ik had hem nog net niet aan zijn stropdas over zijn bureau getrokken, maar duidelijk was wel, dat er nóg meer van mij verwacht werd. Met ooit ‘misschien uitzicht’ op een contract voor bepaalde tijd.

En terwijl ik al wist dat het einde oefening was bij dat bedrijf – wist ik nu zeker – dat ik me dit keer niet weer zou uitsloven. Ik liet me niet meer vertellen dat ik nog harder moest lopen, met ‘misschien’ en ‘wellicht’ ‘een kans op’ een ‘toekomst’ bij dit bedrijf.

Dat te moeten doen, terwijl me altijd weer een lapje werd voorgehouden alsof ik een verdwaasde stier was die dagenlang geen voedsel, vocht, of licht had mogen zien, werd me niet langer opgedrongen.

Dus nam ik uiteraard zelf maar dat ontslag, die volgende dag. Zat was ik de beloftes die me altijd weer gedaan werden, hoewel ik nooit die tastbare resultaten zag, vanwege alweer een budget die dat niet toestond.

#WOT betekent Write on Thursday. Iedere donderdag publiceert @drspee een woord waar je over mee kunt bloggen, vloggen, ploggen of op een andere manier kunt meedoen. Het woord van deze week staat daar.

Post-navigatie:

Wat je niet wil missen:

14 thoughts on “#WOT deel 27: moeten

    1. @Rob: Dank je wel. Echt niet? Ook niet als je het woord een dag of wat door je hoofd heen laat dwarrellen? En grappige associaties ermee kan maken?? 🙂

        1. @Rob: Ja/nee, het mag, moeten moet niks. Toevallig was dat #WOT-woord dit keer moeten, maar dat begreep je al. 😉

    1. @Mies: Ja, inderdaad, blij dat ik niet de enige ben die dat heeft geconstateerd. Edoch, bij elk raam dat dicht gaat, vliegt een andere deur open. Dus het is ergens goed voor geweest. 😉

  1. Ik ken dat riedeltje van misschien, contract, toekomst, etc. Je hebt zo veel moeite gedaan en nu de eer aan jezelf gehouden. Ik hoop dat dit tijdelijke werk je toch iets heeft opgeleverd, direct of indirect.

    1. @Karin: Zie… ik hoor het steeds vaker dat riedeltje, dat blijkbaar ook aan anderen wordt voorgehouden. Uiteindelijk mag ik nu dan lekker creatief bezig zijn. Beter voor mij, maar ook beter voor de rest van de wereld. 😉

  2. Ik herken dit wel. Het was bij mij alleen andersom. Ik had ooit een manager die briesend in mijn werkruimte kwam en tegen mij schreeuwde: “Ik ben hier de baas! En jij hebt mij geen ultimatums te sturen!” Ik had namelijk gezegd dat ik nieuwe teksten op de site ging zetten als ik geen tegenbericht zou krijgen op vrijdag. Het was inmiddels maanden nadat ik de nieuwe teksten voor goedkeuring had aangeleverd en ik had nog geen reactie ontvangen, ook niet na twee reminders.
    We hadden van die dunne wandjes dus het hele kantoor kon meegenieten van zijn uitbarsting. Ik bleef uiterlijk kalm: “Ik heb nooit gezegd dat je dat niet bent en ik heb je geen ultimatum gestuurd, ik heb je aangegeven wat ik ga doen en jouw nog de mogelijkheid gegeven om te reageren.” Pak een neerlandica niet op haar woorden, dat lukt je niet. Ik had het uiterst zorgvuldig geformuleerd natuurlijk.
    Hij bleef tieren: “Jij verandert geen komma meer aan de website zonder mijn toestemming!” “Prima,” zei ik.
    Moet ik nog zeggen dat mijn contract niet verlengd werd? Het maakte me niet uit. Ik had allang een andere baan.

    1. @Martha: Ja dat heb je me wel eens verteld, inderdaad. En top dat je zo snel een andere baan had, good for you. 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Scroll Up
%d bloggers liken dit: