Ik lazerde van de barkruk af, op het moment dat ik keek naar de onwezenlijke snelheid van de wijzers van de kroegklok die plots vóóruit gingen. Ik was natuurlijk weer vergeten dat het die nacht Zomertijd was, en dat de klok even bijgesteld werd. Ik geloofde mijn eigen ogen dan ook niet op dat moment. Waarschijnlijk had het ook iets te maken met de hoeveelheid biertjes die ik die avond tot me had genomen.

Het was dan ook heel gezellig geweest. Dat hele badmintonclubje die ik om me heen had verzameld, was mee op stap gegaan. Eerst voor een etentje. Daarna vonden we de leukste kroegen rond de kerk op de Grote Markt in Haarlem. Sindsdien noem ik dat ook zo, als ik weer eens wil kroegtijgeren.

‘Ga je mee, rondje om de Kerk?’

Het #WOT-woord van gisteren was:

Blauw ~ 1) Beschonken 2) Dronken 3) Hemelsblauw 4) Hoofdkleur 5) Indigo 6) Kleur 7) Kleur op waterkraan voor koud water 8) Kleur van de regenboog 9) Plaats in Groningen

Het was een ietwat frustrerende avond voor me geweest. Een van de mannen van dat clubje had een onmiskenbare gelijkenis met een ex-vriendje van me. Mijn vriendin J. zei al toen ik haar dat opbiechtte, dat ik die treurige geschiedenis nooit goed had afgesloten waardoor ik nu weer eens een onbereikbare liefde aantrok. Plus dat deze man gelukkig getrouwd was. Met een fijne vrouw, die hij never nooit en dus niet zou verlaten voor mij. Dat wilde ik ook eigenlijk niet, en ik wist al wel waar het op uit zou draaien: een teleurstelling.

Maar toch, die band tussen ons, die was er onbetwistbaar. En dus stelde ik me vreselijk aan, die avond. En dronk heel erg veel. Dat de club me dat ooit vergeven heeft, achteraf, gaf mij weer genoeg zelfvertrouwen om m’n leven én mijn draad, zonder hun, weer op te pakken.

Ik denk dat ik gewoon standaard val op dat soort onbereikbare types. Ze stralen iets uit namelijk. Ze zijn redelijk blij met hun situatie, hebben ongeveer datgene bereikt wat ze willen, hebben een vrouw, en kids. Als het even kan een mooi huis, en een goede auto onder hun kont.

Dat alles maakt dan dat ik verliefd word op dat complete plaatje. En als dan blijkt dat zo’n type inderdaad ontoegankelijk is, heb ik weer een geweldig excuus voor meerdere ‘blue moods’. En ook los te gaan op drank.

Het is maar goed dat ik dat allemaal tijdig inzie, want het begrip bitterheid heb ik verbannen uit mijn leven. Drank soms wel, maar vaker ook niet. En mannen… Zucht. Ook daar kan ik zonder…

#WOT: betekent Write on Thursday. Iedere donderdag verschijnt er een woord waarover je iets kunt schrijven, vloggen of ploggen. Laat daar link achter naar je eigen blog onder het woord van die week zodat iedereen mee kan lezen.