Petten, ik heb ze in alle soorten en formaten. Afhankelijk van de stemming waarin ik verkeer, kan ik ofwel mijn pet met tijgerprint, dan wel mijn wollen muts dragen. In wintergetijden, dat dan weer wel.

Maar goed, een pet is eigenlijk alleen maar grappig als het van je kop afwaait. En je pogingen moet wagen het ding dat door de wind wordt meegevoerd, op te vangen, alsof er niets gebeurd is. That is, voor de omstanders. Want soms pretendeer je de enige te zijn die iets opmerkt terwijl de halve wereld meelacht, vanwege je onvermoede capriolen.

Het #WOT-woord van afgelopen donderdag was:

Pet

De pet met tijgerprint kocht ik als souvenir op Mallorca. Het grappige was dat mijn nichtje die erbij stond nog zei, dat het vele ogen zou afdwingen, dus of die aanschaf nou wel zo slim zou zijn? Het mocht mijn pret niet drukken. En als ik het ding draag, dan toch wel fier en met mijn pretoogjes op standje aan.

Oorspronkelijk begon Karin Ramaker met de #WOT. Na wat omzwervingen via moi en Hendrik-Jan, kwam de #WOT uiteindelijk bij Martha terecht. Martha schrijft de #WOT nu sinds 2014. Hier vind je alle WOT’s vanaf 2014.