Ik haastte me die ochtend naar school, het Triniteitslyceum te Haarlem. Alle brugklassers stonden in de gang te wachten tot een van de leraren het lokaal zou openen en de les zou beginnen. Daar tussenin bevond zich plotseling ook S., die wat gehaast kwam aangelopen, en zich direct aan me vast klampte.

“Dit geloof jij nooit!” zei ze bijna buiten adem van het fietsen.

Ik trok mijn wenkbrauwen eens vragend op.

“John Lennon is vermoord!” ze wist dat ik een ongenadige fan van hem was, sinds die zomer.

Ik had toen ineens alle overige favorieten keihard de deur uitgedaan, toen ik van mijn broer The Beatles elpee “Help!” mocht draaien. En volgens mij heeft hij die plaat nooit meer teruggekregen, maar dat terzijde. Zo verzot raakte ik op hun muziek. En niet alleen fan van hun muziek. Hun gevoel voor humor en eloquentie staken ook nog eens ver uit boven de rest van de wat saaiere musici waarvan ik tot die tijd fan was geweest.

Dood? John Lennon? En ook nog eens vermoord? Ik werd zeker voor de gek gehouden? En dat zorgde er die dag voor dat ik mijn hartsvriendin een beetje links liet liggen. Dit soort humor kon ik niet vatten en snappen. En waarom zou ze zo’n absurde en morbide grap sowieso willen melden? Ik vond het maar ‘ziek’…

Het #W(rite)O(n)T(hursday)-woord van vandaag is:

Pauw ~ 1) Dier 2) Fazantachtige vogel 3) Gedomesticeerde vogel 4) Haarlemse organist 5) Heilige dieren van Hera 6) Hoenderachtige 7) Hoenderachtige vogel 8) Hoendervogel 9) Middelgrote hoendervogel 10) Nederlandse politieke figuur 11) Nederlandse raadpensionaris 12) Raadpensionaris 13) Sierhoen 14) Siervogel 15) Sterrenbeeld 16) TV-programma vernoemd naar presentator Jeroen Pauw

Toen de schooldag ten einde was, die dinsdag, 9 december 1980, toog ik naar huis. En hoorde via de radio dat het geen ziek grapje was geweest, maar waarheid was. John Lennon wás wél vermoord, de dag ervoor, door een fanatieke en gestoorde fan.

Daarna veranderde de wereld voor mij voorgoed. De wereld werd beetje meer grauw en lelijk in betekenis.

Het was één ding als politici of andere bekende mensen werden neergemaaid. De dood van John Lennon maakte alles voor mij ongekend treurig en desolaat.

Immers, een prachtige pauw met poëtische kwaliteiten was voorgoed van zijn heiligheid beroofd. En wij, het gepeupel erom heen, van zijn toekomstige kunsten en muziek.

Daar kan ik nu – anno 2016 – nog steeds hels om worden. Mijn gevoelens van destijds kan ik nog steeds zo oproepen. Ik kan nog steeds niet vatten waarom men zoiets ongekend moois zou willen vernietigen en dat dan ook doet.

Ik heb nadien alles gelezen wat ik maar kon om deze daad te begrijpen. Totdat ik inzag dat:

Respect is uitgevonden om de lege plek op te vullen waar liefde zou moeten zitten. ~ Lev Tolstoj

#WOT: betekent Write on Thursday. Iedere donderdag verschijnt er een woord waarover je iets kunt schrijven, vloggen of ploggen. Laat daar een link achter naar je eigen blog zodat iedereen mee kan lezen.