Zwijgen ~ 1) Mondhouden 2) Mond houden 3) Niets zeggen 4) Niet spreken 5) Ophouden met praten 6) Stil zijn 7) Stilte 8) Stilzwijgen 9) Stilvallen 10) Stoppen met spreken 11) het zwijgen ertoe doen 12) stilzwijgen 13) stommetje spelen 14) verstommen 15) verzwijgen

Hier in ’t complex woont een aardige, jongere, kalende en dus verduiveld sexy buurman. Welnu, er wonen er meerderen, niet per se kalend, maar deze heeft een nogal bizarre uitwerking op me. We ontmoetten elkaar, ik denk een jaar of drie geleden in de lift. Hij bleek naast sexy ook nog eens aardig en altijd in voor een vlotte babbel. En zo kwam het dat ik hem uitnodigde voor een biertje en chipje voor een avond.

Hij kwam niet ’s avonds, maar viel zo rond de koffietijd die middag al binnen. Ik verzorgde het natje en droogje, en nam naast hem plaats op de sofa. Binnen no time, echt langer dan vijf minuten zal onze initiële kennismaking niet geduurd hebben, bevond zijn tong zich reeds in mijn mond. Nog een minuut later verkenden we, zeg maar, mijn slaapkamer. We gedroegen ons als twee konijnen, die knaagden aan alles wat God verboden had, en dan ben ik nog niet eens religieus van aard. Later, toen hij op het punt van vertrekken stond bood hij me een pilletje aan wat hem bijzonder goed was bevallen die dag. Ik zweeg van schrik.

Twee dagen later kwam ik tot de ontdekking dat Ted, zo noem ik hem hier even omdat hij me nog steeds doet denken aan die knuffelige teddybeer, samenwoonde en dat ze samen een soort van poedel als hondje hadden. Ik bekeek haar eens wat dichterbij toen we in de lift stonden. Een knappe meid, veel jonger, die blijkbaar was gevlucht uit een of ander Oostblokland, maar toch het slag meid waar ik geen competitie mee aan wilde gaan. Dus liet ik de situatie voor wat het was. Ook nadien, op volgende tijdstippen dat ik haar tegenkwam, zweeg ik.

Twee weken later hoorde ik een gigantische smak buiten. Toen ik een kwartier later buiten kwam en richting auto liep stonden er diverse politie-auto’s geparkeerd. Het knappe Oostbloklandmeiske had zichzelf uit het slaapkamerraam gegooid. Als in zelfmoord. Waarschijnlijk, zo fluisterde mijn andere buurvrouw me in, had ze iets teveel pilletjes geslikt van het XTC-soort.
Ik deed er het zwijgen toe maar was zeer geschokt. En was achteraf blij dat ik haar nooit had verwittigd over mijn faux pas met haar Ted.

Drie dagen geleden verscheen Ted weer in de lift met wat verhuizers. Hij bleek een tijdje in Utrecht te hebben gewoond en miste Haarlem teveel waardoor hij besloten had weer terug te keren naar zijn appartement hier twee étages hoger. Hij bleek als altijd nog heel gecharmeerd van mijn ietwat te laag uitgesneden t-shirt. In het wilde weg riep hij dat het lastig was om een oppas voor zijn hond te vinden. Ik zweeg.

Nog een dag later bevonden we ons weer in de lift. En hij meldde dat hij het wel weer zo leuk zou vinden als hij weer eens langs kon komen.

Ik had moeten zwijgen.

Maar deed dat niet. Integendeel, ik nodigde hem tot mijn eigen stomme verbazing weer uit.

Over vijf minuten staat hij hier waarschijnlijk aan te bellen. Ik heb mijn woonkamer gereorganiseerd zodat ik niet pal naast hem op de sofa plaats hoef te nemen. Ik heb reedsch 1.001 gesprekken geoefend. Ik zal niet dat pilletje aannemen. Ik wil immers niet weer eindigen als dat afgebluste konijn die steeds weer spijt krijgt van het niet op tijd zwijgen…

De #WOT (Write on Thursday) werd dit jaar overgenomen door @drspee en de meest recente #WOT met dit woord staat daar. Doe mee, en laat je reactie daar achter…