Als vijf- of zesjarig kind keek ik eens uit het raam bij een enorme plensbui. Ik werd er zowaar een beetje melancholisch van. En kan me nog precies herinneren dat ik dacht dat ‘God verdrietig was over alle ellende en pijn dat op deze aardkloot heerste. Hij zorgde voor regenbuien en onweer, om deze wereld te reinigen en zijn toorn kenbaar te maken’.

Ergens heb ik die gedachte altijd – stiekem – bij me gedragen, terwijl ik van huis uit zónder énige geloofsovertuiging ben opgevoed.

Nogal bijzonder vind ik dat, dat je als kind ergens zo stellig van overtuigd kunt zijn. Het kan natuurlijk ook zomaar zo’n levendige fantasie van een kind zijn, wat dat kind bewust in stand houdt. Als kind vond ik al dat ik bepaalde visioenen koesterde en omarmde, om ergens een gerichte betekenis aan te hechten, louter voor mijzelf. Aan mijn leven en mijn bestemming. En dat je als kind ook ‘weet’ dat je dit specifieke denkbeeld geheel bij jezelf ‘mag’ houden en niet hoeft te ‘delen’.

Deep down vraag ik me af, of zo’n ingeving of kinderlijke aanschouwing hoort bij dat principe van intuïtie. Het was immers niet schadelijk, het kostte niets, en dat innerlijke geloof in wonderen bleek een drijfveer te zijn, voor de rest van mijn leven.

Want zeker de laatste jaren worstel ik me weer die weg terug naar dat innerlijke begrip, wat ik al had als vijf- of zesjarige. Toen zat het namelijk voor mijn gevoel al wel snor met me.

Hieronder een YouTube liedje van Nena: Es regnet.

Met die bijzondere tekst:

Ich fahr’ den Rinnstein runter
In einem Schiff aus Zeitungspapier
Und mein Zinnsoldat, der keine Träne weint
Steht neben mir

Heute wird die Welt gewaschen
Heute wird die Erde nass
Aus den Tropfen werden Pfützen
Aus den Pfützen wird ein Bach

Zou dit dan stiekem toch dat universeel ‘onbewuste weten‘ zijn, waar Carl Gustav Jung zo heilig van overtuigd was?

Het #WOT-woord van gisteren was:

Intuïtie ~ 1) Aanvoeling 2) Feeling 3) Gevoeglijk 4) Gevoel 5) Het zien als bij ingeving 6) Ingeving 7) Innerlijke aanschouwing 8) Instinct 9) Instinctief gevoel 10) Inval 11) Inzicht zonder nadenken 12) Mening 13) Onmiddellijk begrip 14) Vermogen tot aanvoelen

Soms kan ik ’s morgens wakker worden met een gigantisch onbestemd gevoel. Voor je gevoel weet je dan dat er iets op stapel staat. Al kun je vooraf niet specifiek zeggen of dit kwaad- of goedschiks zal aflopen. En als dan dat Eureka moment voorbij is, kan ik pas weer rustig ademhalen.

Vaker wel dan niet kom ik in conflict met dat begrip ratio. Bijna alsof je intelligentie een spelletje speelt met die intuïtie. Ik druk soms dat instinct maar weg. Misschien omdat ik niet bevroeden kan, of niet zeker weet hoe er een touw aan vast te knopen. Het hangt allemaal maar ergens te hangen. Je hebt er een gevoel bij, en toch kun je iets niet geheel plaatsen, maar je weet – potjanverdikkiedosie – toch ergens – en bijna – zeker dat er iets boven je hoofd hangt.

Zo vind ik een kruispunt of verkeersomleiding altijd weer super interessant. Als je je eerste ingeving maar volgt, blijkt dat altijd de juiste te zijn. Totdat je brainstormt, en die oorlog met je ratio opnieuw begint en dat natuurlijk altijd weer verliest van dat eerste inzicht.

#WOT: betekent Write on Thursday. Iedere donderdag kiest Martha een woord waarover je iets kunt schrijven, vloggen of ploggen. Laat daar een link achter naar je eigen blog zodat iedereen mee kan lezen.