Je gelooft het niet, maar er bestaan foto’s van mij als driejarige waarop ik stiekem snoep van het familie-rantsoen. En de lege dozen (neger)zoenen, waarvan ik de inhoud als kind al smakkend tot me nam, zijn inmiddels niet meer op 1.001 vingers te tellen. Ze laten zich ook niet zo makkelijk en ongezien verwijderen, dus verstopte ik ze maar in mijn bovenkastjes van mijn hemelbed.

Die foto dat ik als driejarige uit de achterklep van onze vouwcaravan ongegeneerd uit de pot stond te snoepen, die is helaas verloren gelopen. Op miraculeuze wijze. Want ik vroeg di Mama er vanmorgen nog naar, maar het is dus pleite. Kijk, en dat vind ik nu jammer, want ik kon als kind al zeer schalks à la Shirley Temple kijken. Dat moment had ik dus bijzonder graag met mijn lezers gedeeld.

Ik schijn ook spontaan te gaan zingen of neuriën tijdens het snoepen. Niet van het kaliber aria. Nee, dat nog net niet. Ik geniet dus van die momenten, die niet mogen. Officieel.
Daarom las ik ook nog steeds van die dagen of tijdstippen dat ik geheel sans gêne los mag gaan op voedsel. Het is echt niet zo vaak hoor, dat ik dat doe. Maar eens per maand, toch zeker wel. Ondertussen vraag ik me dan weer af, of dat zo’n typisch hormonaal ‘ding’ is? Vast wel, hoor ik je nu zeggen. Edoch, wetenschappelijk is die hormonale behoefte niet aangetoond.

Het #WOT-woord van afgelopen donderdag was:

Chocolade ~ 1) Afrodisiacum 2) Cacao 3) Cacaopoeder 4) Cacaoproduct 5) Chocoladereep 6) Drank 7) Lekkernij 8) Lekkers 9) Snoep 10) Snoepgoed 11) Soort drank 12) Uit cacao bereide lekkernij 13) Versnapering 14) Zoete lekkernij 15) Zoetigheden

Soms, echter, blijf ik bescheiden. Dan wil ik niet weten waar de ander zo van kan genieten. Het zou mijn eigen verslavingsdrang eens aanspreken, namelijk. Het is dus niet zo, dat ‘wat de boer niet kent, dat vreet ‘ie niet’, het is eerder dat ik er niet van wil weten, want anders… Ik zou het eens lekker kunnen gaan vinden. Zo heeft sinds jaar en dag di Mama bonbons – vooral de handgemaakte lekkernijen – als absoluut favoriet. Ik bleef daar lange tijd – bewust – voor uit de buurt. Maar ja, kind will creep where it may not go (Prick).

De laatste jaren mogen we natuurlijk graag horen dat het eten van chocola gezond is, normaal is, zelfs. Dat je het zelfs graag wil, op het moment dat dat niveau fenylethylamine gewenst is, wat hetzelfde gevoel bezorgt bij verliefdheid. Tja, dat verduidelijk boel veel goeds. We blijken allemaal toch nog altijd graag verliefd te zijn op iets… en misschien nog wel meest op het leven…

#WOT: betekent Write on Thursday. Iedere donderdag kiest Martha een woord waarover je iets kunt schrijven, vloggen of ploggen. Laat daar een link achter naar je eigen blog zodat iedereen mee kan lezen.