Minstens zeven slangetjes telde ik, en al die slangetjes moesten de overlevingskans van je waarborgen na die hersenbloeding. Het was nu minstens twee uur geleden dat ik dat belletje kreeg, op mijn werk, en men zei – naar wat ik me kon herinneren – dat jij was ingestort, van vermoedelijk een herseninfarct en inmiddels naar het ziekenhuis vervoerd.

Wat ik me nu nog kan herinneren, was de totale ontreddering toen. Ik wist niet goed wat te doen, ik vertelde mijn leidinggevende in het kort dat je naar het ziekenhuis was vervoerd, omdat je op je werk was ingestort. Ik deed mijn best nog even om wat telefoontjes te beantwoorden, maar mijn collega’s zeiden, spoorden me aan, toch mijn werk te laten voor wat het was en naar het ziekenhuis te gaan. Ik deed dat – eigenlijk – in opperste staat van verwarring. Eigenlijk had men me beter niet naar het ziekenhuis kunnen laten rijden, want die rit was levensgevaarlijk geweest. Onderwijl zag ik een waas voor mijn ogen en dacht terug.

We woonden nu drie jaar samen. In al die jaren had je er blijk van gegeven meer dan een engel te zijn. Bezoek was geweldig. Samenzijn als het kon, nog béter. We deden letterlijk alles samen. En het zat er dik in dat we zouden gaan trouwen en kindjes krijgen. Voor mij was jij de ultieme partner. Ik kon met je praten, seksen, apart maar toch samen ons eigen ding doen, ruziën en het weer goedmaken met nog meer seks. Alleen daarom al kon ik deze wankeling jouwerzijds niet helemaal volgen. Maar ging toch naar het ziekenhuis waar ik al trillend van de shock je zag liggen aan al die slangetjes en monitoren die elke vorm van leven registreerden. Al was ik liever naar een onbewoond eiland gevlucht.

Het #WOT-woord van gisteren was:

Begeerte ~ 1) Aanvechting 2) Aandrift 3) Begeerlijkheid 4) Bevlieging 5) Belustheid 6) Dorst 7) Drang 8) Drift 9) Geer 10) Graagheid 11) Graagte 12) Grei 13) Hunkering 14) Hartstocht 15) Hevig verlangen 16) Honger 17) Heftig verlangen 18) Koorts 19) Lust 20) Levendig verlangen 21) Meug 22) Neiging 23) Sterk verlangen 24) Tocht 25) Trek 26) Verlangen

Je verwerd tot een kasplantje en dat duurde minstens een paar uren. Op elke prikkel reageerde je niet of nauwelijks. En toen je eenmaal je ogen opende, herkende ik je niet langer. De stand van je ogen was niet hetzelfde. Er was iets vreselijks gebeurd met je.

In de bange uren die volgden werd heel erg pijnlijk duidelijk dat de bloeding in je hersenen van dermate proportie was dat je alles opnieuw zou moeten leren. Drinken, eten, praten, lopen, en de hele rataplan wat voor ieder ander normale soep is, zou je opnieuw moeten aanleren.

En alsof dat nog niet genoeg was, was daar die vreemde blik in je ogen. Dat was een totale karakterverandering. Je werd ongeduldig, als iets niet snel genoeg naar je zin ging, je was onhebbelijk in het gedrag naar anderen, maar vooral de mensen die je het meest nastonden, toe. Je werd een ander mens.

In de weken die volgden was er nog nauwelijks met je te leven, en ik was bang voor de dag dat ik je moest ophalen om weer thuis te komen. Toch deed ik het uit alle liefde. Liefde, die je niet langer scheen te voelen, want sommige cellen in je hoofd waren afgestorven. Definitief. En die zenuwcellen komen nooit meer in dezelfde mate terug.

Je kwam thuis. En ik verzorgde je in de mate waarin ik dat kon, geassisteerd door je familie, die niets liever deden dan bidden voor je algehele herstel. Net zoals ik dat deed ’s nachts in bed als ik naast je lag. Elke ademhaling tellend. Soms keek ik of je borstkas nog wel op en neer ging, zo bang was ik.

Ergens was dit alles voor mij een teken aan de wand. Twee weken nadien volgde er nog een bloeding, ditmaal fataal. De uren, dagen, weken, maanden en jaren daarna werden voor mij een levende hel. Had ik het allemaal wel goed gedaan? Kon ik nog maar eens met je babbelen.

Nog steeds probeer ik af en toe contact te krijgen met jou daar in dat dodenrijk. En wenste ik dat ik de tijd kon terugdraaien en je terug kon halen. Dat is voor mij de ultieme begeerte.

#WOT: betekent Write on Thursday. Iedere donderdag verschijnt er een woord waarover je iets kunt schrijven, vloggen of ploggen. Laat een link achter naar je eigen blog onder het woord van die week zodat iedereen mee kan lezen.

De #WOT is bedacht door Karin Ramaker. Daarna is het door moi overgenomen, vervolgens Hendrik-Jan de Wit en nu dus door Martha Pelkman.