Het zonnetje schijnt. Waterig, maar toch warm genoeg om buiten te zitten met genoeg cafeïne en nicotine. Joelende kids op de achtergrond. Fietsende en jolige mensen die aan komen fietsen. Die weer allemaal goedendag kunnen wensen vanwege de zonneschijn. Het maakt me blij. Ik in een opgeruimde (mooi woord) stemming. Zo eentje waarin ik me voorneem om diezelfde dag nog een grote lenteschoonmaak te houden (?!). Gelukkig ben ik nu even niet thuis. 

Ik weet dat dat moment van zielsgeluk maar heel even duurt. En omdat ik in zo’n alleJezus blije ei-stemming ben weet ik dat ik dit moment even moet vastleggen. Gewoon omdat ik voel dat ik op dit moment alles aankan. Alles als in überverwarmde liefde van me afstraal!

Snel pak ik mijn iPhone. En open de WordPress-editor. 

Houd vast.

Adem in. Lééf dít moment. Ik houd m’n adem iets te lang in, maar het deert niks. Ik blijf dat moment van intens geluk ervaren.

Leven met lentekriebels. Me like…